tag:blogger.com,1999:blog-13892619403134863872011-12-31T20:44:47.778-08:00Δικτυακός τόπος για τη λογοτεχνία και όχι μόνοmanolis.makarishttp://www.blogger.com/profile/00402698609893730962noreply@blogger.comBlogger51100tag:blogger.com,1999:blog-1389261940313486387.post-53008284130385239562008-02-01T11:57:00.000-08:002008-12-09T08:17:51.658-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_nb9qFJkZoyI/R6N6WNpihbI/AAAAAAAAAMs/poDIW3R2_yQ/s1600-h/oldman.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162104119936320946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_nb9qFJkZoyI/R6N6WNpihbI/AAAAAAAAAMs/poDIW3R2_yQ/s320/oldman.JPG" border="0" /></a><br /><div>Δεν μπορώ με σας<br />να τα βάλω, κωλόπαιδα.<br />Ο φόβος, η βαριά ανάσα<br />εκείνο που γυμνώνει τον<br />πατέρα<br />είμαι<br />ένας γερασμένος.<br /><br />Δεν καυγαδίζω.<br />Δεν χολοσκάω για τον ένα<br />βρίζω<br />που στήσατε παιχνίδι και με βγάλατε<br />έξω απ' τα πράγματα.<br /><br />Είστε η κρυφή μου ζήλια<br />κωλόπαιδα.<br />Το λέω<br />ο αέρας που πνίγει<br />τον αέρα μου.<br /><br />Δεν έχω κάτι μαζί σας<br />μόνο που πρέπει να διαλέξω.<br /><br />Εμένα που με θέλω<br />ή εσάς που δεν με θέλετε;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1389261940313486387-5300828413038523956?l=romanticromantic.blogspot.com' alt='' /></div>manolis.makarishttp://www.blogger.com/profile/00402698609893730962noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1389261940313486387.post-61517058103716985962007-06-16T03:41:00.000-07:002008-12-09T08:17:51.852-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_nb9qFJkZoyI/RnPBTgBFsCI/AAAAAAAAABI/e8oDVOO84NQ/s1600-h/evia%200007.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5076613745732857890" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_nb9qFJkZoyI/RnPBTgBFsCI/AAAAAAAAABI/e8oDVOO84NQ/s320/evia%25200007.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div>Είναι στιγμές </div><br /><div>Που όλα τα χελιδόνια </div><br /><div>Καρτεράν τον ώμο σου</div><br /><div>Να ξεχωρίσει μεσ' απ' τον ήλιο.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1389261940313486387-6151705810371698596?l=romanticromantic.blogspot.com' alt='' /></div>manolis.makarishttp://www.blogger.com/profile/00402698609893730962noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1389261940313486387.post-11098841294957343722007-06-05T18:04:00.000-07:002008-12-09T08:17:52.005-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_nb9qFJkZoyI/RmYIrgBFr_I/AAAAAAAAAAo/20-GEj8NOME/s1600-h/Valawriths.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5072751573701341170" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_nb9qFJkZoyI/RmYIrgBFr_I/AAAAAAAAAAo/20-GEj8NOME/s320/Valawriths.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><p> </p><p> </p><p> </p><p> </p><p> </p><p> </p><p> </p><p> </p><p><em><strong>Νάνος Βαλαωρίτης ' Το χιούμορ στον ελληνικό υπερρεαλισμό''</strong></em> ( περιοδικό <strong>Διαβάζω , </strong>τ. 120 , <em>1985</em>) - απόσπασμα-</p><p>[…]Άλλος μεγάλος υπερρεαλιστικός χιουμορίστας, αδικημένος από την φευ, σοβαροφανή μας κριτική, είναι ο Νικόλαος Κάλας, στη σειρά των ποιημάτων που έγραψε τα τελευταία χρόνια, και που δημοσιεύτηκαν πρώτα στο περιοδικό "Πάλι", τη δεκαετία του 60, και αργότερα στον τόμο των ποιημάτων του στον "'Ικαρο", με τίτλος "Οδός Νικήτα Ράντου". Ο Κάλας, πνεύμα ρηξικέλευθο, και οξύ, καλλιεργεί ένα χιούμορ δηκτικό, ως γνήσιος Αθηναίος - Νεογιορκέζος. Η τακτική του Κάλας είναι να σατιρίζει την εξάπλωση του μοντερνισμού, που από κίνημα επαναστατικό στη δεκαετία του 20-30, κατάντησε κοινοτοπία μετά το 60. Οι στερεότυπες φράσεις, τα παραδεδεγμένα, τα κλισέ, οι παρεξηγήσεις, οι κοινωνικές ακατανοησίες, η παντελής άγνοια, που είδαμε να παρελαύνουν τα τελευταία χρόνια εικονίζονται μέσα στα μικρά αυτά ποιήματα, με αλύπητη παρατηρητικότητα. Ένας κόσμος ξεφτισμένος και εξευτελισμένος, που θέλει να 'ναι της μόδας και πληροφορημένος, παραδέρνει μέσα σε μια χοντράδα παρεξηγήσεων για τα πάντα. Να μερικοί σκόρπιοι στίχοι που δίνουν τη γεύση:<br /><br />Ήσουν Ασπασία και σε γνώρισα στην οδό Περικλέους...<br /><br />Μ' έναν όμως όρο "Ποτέ την Κυριακή"...<br /><br />Και στα καταγώγια της, θίασος και ηρωίνη...<br /><br />Η κυρία Πάγκονυ από το Μιάμι και τα Φάρσαλα<br />γιορτάζει φέτος το Χριστός ανέστη χορεύοντας<br />Ροκ εντ Ρολ μ' έναν τσολιά...<br />Ενώ στην Πλάκα άγγλος με άπταιστη ερασμιακή προφορά<br />απαγγέλλει Καβάφη<br /><br />Κάθε απομεσήμερο σέρνει η Αντιγόνη<br />το τυφλό της πάθος στο Κολωνάκι...<br />Ματαιοπονεί. Το γκαρσόνι με τον Ηδύποδα<br />δεν της έρχεται...<br /><br />Φαίδρα φαιδρή μου φαιδρούλα<br />απόψε θα χύσουμε αίμα οδός Μαυρομιχάλη...<br /><br />Για την Μαρία Τριχερούσα<br />μιαν ακανθοδέσμην. Να της ζήσει ο νόθος της.<br />Αύριο είναι του Χριστοφόρου του Κυνοκέφαλου<br />Σκυλόμουτρο φώναζαν τον Χριστάκι οι γειτόνισσες...<br />Μας τον μάτιασαν στενάζει η νουνά του...<br /><br />Υπερπληρώθη το Ακροπολώδειον...<br /><br />Πάνε στο Σάπιο ν' απολαύσουνε<br />Την αίγλη της αποτυχίας των.<br /><br />Όποιος δεν είναι αθηναίος -έστω κι αν είναι Νεογιορκέζος- δεν μπορεί ν' απολαύσει τ' αμίμητα λογοπαίγνια, και τα υπονοούμενα του καλασιανού χιούμορ. Αλεπάλληλες ριπές πολυβόλου είναι τα ποιήματα αυτά που αφήνουν τον αναγνώστη διάτρητο. Αν γράφτηκε ποτέ ένα ποίημα για την Αθήνα, ανάλογο με την "Έρημη Χώρα" του 'Ελιοτ (για το Λονδίνο), είναι ασφαλώς η σειρά "Οδός Νικήτα Ράντου". Και τελειώνω τον Ράντο με το αξέχαστο εκείνο:<br /><br />"Ο Μπακλαβάς είναι γλυκύτερος από τον θάνατο".<br /><br />όπου σατιρίζει τον Σεφέρη που τον ονομάζει: "Ο Κανατάς που ανεκάλυψε την ποιητική αξία του ζεστού νερού..."<br /> </p><p> </p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1389261940313486387-1109884129495734372?l=romanticromantic.blogspot.com' alt='' /></div>manolis.makarishttp://www.blogger.com/profile/00402698609893730962noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1389261940313486387.post-75261167700149921472007-05-28T07:15:00.000-07:002008-12-09T08:17:52.332-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_nb9qFJkZoyI/RlrkJvm2lHI/AAAAAAAAAAg/94YKBBCctxI/s1600-h/stones.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5069615186608297074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_nb9qFJkZoyI/RlrkJvm2lHI/AAAAAAAAAAg/94YKBBCctxI/s320/stones.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Ο Νικόλας Καμάρης μας έστειλε το παρακάτω αδημοσίευτο ποίημά του . Είπαμε να το μοιραστούμε μαζί σας. Σχόλια ευπρόσδεκτα...<br /><br /><br /><br /><br /><br />Μέλος τραχύ , συριστικό<br />της πέτρας ηχοτραύλισμα.<br />Πέρνα βοριά και στήσε αυτί.<br />Μέσα στους λίθους οι άπιαστοι<br />χασομερνούνε ήχοι<br />ενός καλοκαιριού<br />βραχύβιου κι ηλιόλουστου και ηλιοφορεμένου.<br /><br />Στις παραλίες βρίσκω πέτρες.<br />Τις πέρνω σπίτι κι έπειτα έρχεται εντός τους ο βοριάς<br />και λέει το τραγούδι του.<br /><br />Μέλος τραχύ , συριστικό<br />τόσων και τόσων<br />βοτσάλων , χαλικιών , λευκών , κυάνων και ξέξασπρων<br />είσαι ο ήχος του βοριά<br />που κατεβαίνει και φιλεύει μουσική<br />της γης τα ωραία αποκυήματα , τις πέτρες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1389261940313486387-7526116770014992147?l=romanticromantic.blogspot.com' alt='' /></div>manolis.makarishttp://www.blogger.com/profile/00402698609893730962noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1389261940313486387.post-58851001353142657162007-05-13T15:05:00.000-07:002008-12-09T08:17:52.499-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_nb9qFJkZoyI/RkeMwyXbZ7I/AAAAAAAAAAM/rW9AbLJb3oI/s1600-h/Michelangelo.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_nb9qFJkZoyI/RkeMwyXbZ7I/AAAAAAAAAAM/rW9AbLJb3oI/s320/Michelangelo.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064171075783059378" /></a><br /><br />Αγαπητοί επισκέπτες ,<br /> καλωσορίσατε στο blog μας!<br /> Το αποψινό post είναι η Λύδα και ο κύκνος ζωγραφισμένοι από το χέρι του μεγάλου Michelangelo !<br /> Παρακαλώ προσθέστε το σχόλιό σας απαντώντας στην παρακάτω ερώτηση :<br /> ΤΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΚΥΚΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΛΥΔΑΣ ???<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1389261940313486387-5885100135314265716?l=romanticromantic.blogspot.com' alt='' /></div>manolis.makarishttp://www.blogger.com/profile/00402698609893730962noreply@blogger.com18